Przy półce z filmami Wajdy łatwo zatrzymać się na „Popiele i diamencie” albo „Ziemi obiecanej”, a potem zgubić tytuł, którego szuka się do kolekcji. Alfabetyczny spis ułatwia szybkie odnalezienie filmu, choć jego zawartość zależy od tego, czy uwzględnia się wyłącznie fabuły, czy także krótkie metraże i dokumenty.

Alfabetyczny porządek pomaga odnaleźć tytuł, ale zakres filmografii trzeba czytać uważnie
- Lista poniżej obejmuje filmy fabularne oraz wybrane krótkie i dokumentalne realizacje przypisywane reżyserowi.
- Rok w nawiasie może się różnić między zestawieniami, zwłaszcza przy produkcjach telewizyjnych i filmach z pogranicza form.
- „Kanał”, „Popiół i diament” i „Człowiek z żelaza” tworzą wygodny zestaw na początek, ale prowadzą przez różne momenty historii.
- Oficjalna filmografia pozwala filtrować tytuły alfabetycznie i oddziela filmy fabularne od innych oraz niezrealizowanych.
Filmy Andrzeja Wajdy alfabetycznie od A do Z
Przy alfabetycznym spisie łatwo pomylić kompletną filmografię z listą samych kinowych fabuł. Poniższe zestawienie łączy filmy fabularne z wybranymi krótkometrażowymi, dokumentalnymi i telewizyjnymi pozycjami, dlatego przy kilku tytułach dopisuję ich charakter.
| Tytuł | Rok | Co warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Aktorzy przyjechali | 2010 | Film dokumentalny o pracy aktorów. |
| Ala ma kota | 1991 | Krótka realizacja spoza głównego nurtu fabuł kinowych. |
| Andrzej Wajda. Moje notatki z historii | 1996 | Film związany z osobistym spojrzeniem reżysera na historię. |
| Biesy | 1988 | Ekranizacja prozy Fiodora Dostojewskiego. |
| Biesy po latach | 2013 | Dokumentalny powrót do wcześniejszej realizacji. |
| Bez znieczulenia | 1978 | Dramat o naciskach politycznych i zawodowej izolacji. |
| Bramy raju | 1968 | Ekranizacja powieści Jerzego Andrzejewskiego. |
| Brzezina | 1970 | Kameralna adaptacja opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza. |
| Ceramika iłżecka | 1951 | Wczesny film dokumentalny. |
| Człowiek z marmuru | 1977 | Film o pamięci, propagandzie i pracy reporterskiej Agnieszki. |
| Człowiek z żelaza | 1981 | Kontynuacja, która przenosi opowieść w realia strajków i „Solidarności”. |
| Danton | 1983 | Historyczny dramat z Gérardem Depardieu w roli tytułowej. |
| Dyrygent | 1980 | Dramat z Johnem Gielgudem i Krystyną Jandą. |
| Edward Hopper. Wykład Andrzeja Wajdy | 2016 | Filmowy zapis związany ze sztuką malarską. |
| Idę do słońca | 1955 | Dokument poświęcony rzeźbiarzowi Xaweremu Dunikowskiemu. |
| Jan Nowak Jeziorański. Kurier z Warszawy. 60 lat później 1944–2004 | 2004 | Dokumentalna pozycja o wojennym kurierze. |
| Kanał | 1957 | Jeden z najważniejszych filmów Wajdy o Powstaniu Warszawskim. |
| Katyń | 2007 | Dramat historyczny o zbrodni katyńskiej i jej konsekwencjach dla rodzin. |
| Kocie sprawy | 2008 | Krótka realizacja z późnego okresu twórczości. |
| Korczak | 1990 | Biograficzny dramat o Januszu Korczaku, z Wojciechem Pszoniakiem w roli głównej. |
| Krajobraz po bitwie | 1970 | Wojenny dramat z Danielem Olbrychskim i Stanisławą Celińską. |
| Kredyt i debet. Andrzej Wajda o sobie | 1999 | Filmowa wypowiedź autobiograficzna. |
| Kręć! Jak kochasz, to kręć! | 2010 | Krótka forma związana z kinem i jego twórcami. |
| Kronika wypadków miłosnych | 1986 | Adaptacja powieści Tadeusza Konwickiego. |
| Las Katyński | 1990 | Dokumentalny tytuł poświęcony pamięci o zbrodni katyńskiej. |
| Lekcja polskiego kina | 2002 | Filmowa wypowiedź o polskiej tradycji filmowej. |
| Lotna | 1959 | Wojenny film o kampanii wrześniowej. |
| Marek Edelman… i była miłość w getcie | 2019 | Film zrealizowany po śmierci Wajdy na podstawie jego koncepcji. |
| Miłość dwudziestolatków | 1962 | Międzynarodowy film nowelowy, w którym Wajda wyreżyserował jedną z części. |
| Miłość w Niemczech | 1983 | Film zrealizowany poza Polską, z Hanną Schygullą i Piotrem Łysakiem. |
| Moje notatki z historii | 1996 | Spotykany także pod skróconym tytułem. |
| Nastazja | 1994 | Adaptacja „Idioty” Dostojewskiego z Tamasaburo Bando. |
| Niewinni czarodzieje | 1960 | Opowieść o młodych ludziach, z Tadeuszem Łomnickim i Krystyną Stypułkowską. |
| Pan Tadeusz | 1999 | Ekranizacja poematu Mickiewicza z Michałem Żebrowskim w roli Tadeusza. |
| Panna Nikt | 1996 | Adaptacja powieści Tomka Tryzny. |
| Panny z Wilka | 1979 | Film o pamięci i przemijaniu, z Danielem Olbrychskim jako Wiktorem Rubenem. |
| Piłat i inni | 1972 | Współczesna reinterpretacja motywu pasyjnego. |
| Pierścionek z orłem w koronie | 1993 | Dramat rozliczający wojenne wybory i ich późniejsze skutki. |
| Polowanie na muchy | 1969 | Komedia obyczajowa z Zygmuntem Malanowiczem i Małgorzatą Braunek. |
| Pokolenie | 1955 | Pełnometrażowy debiut fabularny Wajdy. |
| Popioły | 1965 | Rozbudowana ekranizacja powieści Stefana Żeromskiego. |
| Popiół i diament | 1958 | Film z Zbigniewem Cybulskim jako Maćkiem Chełmickim. |
| Powiatowa Lady Makbet | 1962 | Telewizyjna adaptacja utworu Nikołaja Leskowa. |
| Powidoki | 2016 | Ostatni pełnometrażowy film fabularny Wajdy, z Bogusławem Lindą jako Władysławem Strzemińskim. |
| Przekładaniec | 1968 | Krótka komedia science fiction z Bogumiłem Kobielą. |
| Proust contre la déchéance | 1988 | Francuskojęzyczny tytuł dokumentalny. |
| Samson | 1961 | Wojenny dramat z Serge’em Merlinem w roli Jakuba Golda. |
| Smuga cienia | 1976 | Adaptacja powieści Josepha Conrada. |
| Solidarność, Solidarność… | 2005 | Film zbiorowy złożony z nowel różnych reżyserów. |
| Stachura | 1984 | Dokumentalna pozycja poświęcona Edwardowi Stachurze. |
| Szabla mojego ojca | 2016 | Krótka realizacja z późnego okresu. |
| Tatarak | 2009 | Film z Krystyną Jandą, łączący adaptację literacką z osobistym tonem. |
| Trzy opowieści | 1953 | Film nowelowy współreżyserowany przez Wajdę. |
| Umarła klasa. Seans T. Kantora | 1976 | Filmowy zapis twórczości Tadeusza Kantora. |
| Wałęsa. Człowiek z nadziei | 2013 | Biograficzny film z Robertem Więckiewiczem jako Lechem Wałęsą. |
| Wesele | 1973 | Ekranizacja dramatu Wyspiańskiego, pełna symbolicznych postaci i obrazów. |
| Wielki Tydzień | 1995 | Film o losach Polaków i Żydów w okupowanej Warszawie. |
| Wróblewski według Wajdy | 2016 | Filmowa opowieść o malarstwie Andrzeja Wróblewskiego. |
| Wszystko na sprzedaż | 1969 | Autotematyczny film z Beatą Tyszkiewicz i Andrzejem Łapickim. |
| Wyrok na Franciszka Kłosa | 2000 | Telewizyjna adaptacja opowiadania Stanisława Rembeka. |
| Z biegiem lat, z biegiem dni… | 1980 | Serial telewizyjny wyreżyserowany wspólnie z Edwardem Kłosińskim. |
| Zemsta | 2002 | Ekranizacja komedii Fredry z Romanem Polańskim jako Papkinem. |
| Ziemia obiecana | 1975 | Film o Łodzi przemysłowej z Danielem Olbrychskim, Wojciechem Pszoniakiem i Andrzejem Sewerynem. |
| Zły chłopiec | 1951 | Wczesna etiuda szkolna. |
| Zwięzła kronika czasu (o Teatrze Szekspirowskim w Gdańsku) | 2012 | Dokumentalna realizacja o teatrze. |
Dlaczego w różnych spisach zmieniają się tytuły i lata
Różnica zwykle zaczyna się od zakresu. Jedna filmografia uwzględnia same fabuły kinowe, inna dodaje etiudy, dokumenty, telewizyjne adaptacje i filmy zbiorowe; w przypadku filmu nowelowego Wajda mógł odpowiadać tylko za jedną część. Oficjalna strona poświęcona reżyserowi rozdziela filmy fabularne, inne filmy i projekty niezrealizowane, a filmografia Fundacji Kyoto–Kraków udostępnia również sortowanie alfabetyczne.
Rozbieżności w datach widać nawet przy znanych tytułach: oficjalny wykaz podaje „Wesele” z 1973 roku, a „Zemstę” z 2002 roku; inne popularne spisy mogą podawać przy pierwszym tytule rok 1972, a przy drugim rok 2001. Z tego powodu rok w tabeli traktuj jako element identyfikujący daną wersję filmografii, nie jako bezsporną datę premiery w każdej klasyfikacji. Przy kompletowaniu filmu na DVD czy plakatu bezpieczniej sprawdzić także tytuł i reżysera na wydaniu.
Podobny problem dotyczy pozycji powstałych po śmierci twórcy. „Marek Edelman… i była miłość w getcie” figuruje w archiwum jako film związany z Wajdą, ale sam fakt obecności w takim wykazie nie oznacza, że reżyser osobiście nakręcił gotowy film. Przy kolekcjonowaniu pamiątek odróżnienie autorstwa koncepcji od reżyserii pozwala uniknąć mylącego opisu.
Trzy filmy tworzą różne wejścia do kina Wajdy
Jeśli zależy ci na szybkim wyborze, trzy tytuły pokazują odmienne strony reżysera. „Kanał” prowadzi w ciasną, klaustrofobiczną przestrzeń powstańczej Warszawy; „Popiół i diament” skupia się na jednostce stojącej na progu politycznej zmiany, a „Człowiek z żelaza” splata fabułę z atmosferą robotniczego protestu.
Uważam, że właśnie ten zestaw daje lepszy obraz filmowego języka Wajdy niż oglądanie samych ekranizacji szkolnych lektur. Jeśli wolisz kino kameralne, wybierz „Brzezinę” albo „Panny z Wilka”; jeśli interesuje cię rozmach scenograficzny i aktorski, naturalnym wyborem będzie „Ziemia obiecana”.
Przy kolekcjonowaniu liczy się także rodzaj wydania
Tytuł filmu na okładce nie zawsze wystarczy, by rozpoznać, co dokładnie znajduje się w kolekcji. Wajdowskie wydania mogą obejmować film kinowy, zapis spektaklu, dokument o realizacji albo zbiór nowel, a podobne nazwy potrafią skrywać bardzo różne materiały.
| Co widzisz w opisie | Co może oznaczać | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|
| Film zbiorowy lub nowelowy | Reżyser mógł odpowiadać tylko za jeden segment. | Sprawdź, czy opis wydania wymienia konkretną nowelę. |
| Dokument o filmie lub teatrze | To zapis lub komentarz do wcześniejszej pracy, a nie kolejna fabuła. | Odróżnij tytuł dokumentu od tytułu omawianego dzieła. |
| Film zrealizowany po śmierci reżysera | Może korzystać z jego pomysłu lub materiałów archiwalnych. | Przeczytaj informację o reżyserii i autorstwie koncepcji. |
Przy gadżetach filmowych podobnie działa plakat: podobizna aktora czy motyw z kadru nie przesądza, że przedmiot promował konkretną premierę. Datę wydania, nazwę dystrybutora i opis kolekcji traktuj jako równie ważne jak sam tytuł.
Dobierz tytuł do tego, czego szukasz na półce
Jeśli porządkujesz domową kolekcję, zacznij od nazw z okładek i dopiero potem porównaj je z filmografią; przy tytułach takich jak „Moje notatki z historii” zwróć uwagę na wariant nazwy. Katalog Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych obejmuje produkcje, do których prawa posiada instytucja, więc nie należy utożsamiać go z kompletnym rejestrem wszystkich prac Wajdy.
Alfabetyczny spis najlepiej sprawdza się jako indeks, a nie ranking. Do seansu wybierz film według nastroju lub okresu, który cię interesuje; do porządkowania kolekcji zachowaj obok tytułu także rok, format i informację o rodzaju realizacji. Taki opis zostawia mniej miejsca na pomyłkę między filmem, dokumentem i archiwalnym zapisem.